Λίμνη Δοϊράνη
Η λίμνη Δοϊράνη βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας (νομός Κιλκίς) με την ΠΓΔΜ, έχει επιφάνεια γύρω στα 40 τ.χλμ. και βάθος σήμερα μόλις 3-4 μέτρα, σε αντίθεση με το βάθος των 10 m που είχε η λίμνη παλαιότερα. Η λίμνη ανήκει κατά το 1/3 στην Ελλάδα και κατά 2/3 στην ΠΓΔΜ. Αποτελεί κατάλοιπο της μεγαλύτερης, άλλοτε, Παιονίας Λίμνης που καταλάμβανε 130.000 στέμματα και σχηματίσθηκε στην Προπαγετώδη Γεωλογική Περίοδο, ύστερα από έντονες σεισμικές διεργασίες.
Η λίμνη Δοϊράνη αποτελεί πλούσιο υδροβιότοπο με σπάνια είδη πουλιών και φυτών αλλά τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί και αυτή τις επιπτώσεις της οικολογικής καταστροφής. Η βλάστηση αποτελεί τη βάση της ζωής για τη λίμνη, καθώς παρέχει σε πλήθος οργανισμών τόπο διαμονής, προστασία και τροφή, ενώ οι ρίζες των φυτών συγκρατούν και σταθεροποιούν το έδαφος. Όλα τα είδη, από τη φακή του νερού ως τα υπέργηρα πλατάνια, συνεισφέρουν στη λειτουργία και στην ισορροπία ενός πλούσιου οικοσυστήματος. Ο υγρότοπος της Δοϊράνης φιλοξενεί πολλά είδη της ελληνικής πανίδας. Το ελληνικό τμήμα της λίμνης έχει περιληφθεί στον κατάλογο των Ζωνών Ειδικής Προστασίας, καθώς από τα πουλιά που χρησιμοποιούν την περιοχή για να φωλιάσουν, να σταθμεύσουν κατά τη μετανάστευση, να ξεχειμωνιάσουν, ή να αναζητήσουν τροφή, ένας μεγάλος αριθμός, περίπου 36 είδη, είναι σπάνια και απειλούμενα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τη σπουδαιότητα της περιοχής ενισχύει η παρουσία της λαγγόνας και του αργυροπελεκάνου, ειδών παγκοσμίως απειλούμενων.
Μια σειρά από μικρά ήσυχα χωριά πλαισιώνουν τη λίμνη από την ελληνική πλευρά. Η τοπική τους οικονομία στηρίζεται κυρίως στη γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, ενώ η συμβολή της αλιείας σε αυτήν είναι μικρή, μια και η ετήσια παραγωγή δεν ξεπερνάει τους 30 τόνους. Το σημαντικότερο και μεγαλύτερο από τα χωριά της περιοχής είναι οι Μουριές που αποτελούν και το εμπορικό τους κέντρο. Εκεί υπάρχει και ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός Μουριών της γραμμής Θεσσαλονίκη - Αλεξανδρούπολη.